Een taarttopper die jullie verhaal vertelt

Een taarttopper staat er misschien twintig minuten op. Toch krijg ik er regelmatig vragen over, en de leukste, want het is 1 van de onderdelen van een bruiloft waarin ik kan bijdragen en in dit geval een taart een persoonlijk tintje kan geven.

Van standaardtekst naar eigen verhaal

De topper op de foto begon met een simpel bericht: 'Hoi Evelien, ik heb je nummer via via gekregen en vraag me af of je tijd hebt om caketoppers te maken voor mijn bruiloft'. 'we gaan trouwen in een bosrijke omgeving en houden van wandelen'. Dat is genoeg. Vanuit dit perspectief sparren we, krijg ik wat voorbeelden en maken we onder andere deze caketopper.

Ik stuur een voorbeeld en zodra deze mooi bevonden wordt, gaan ik ze maken. Ik maak ze in mijn programma met de juiste snijlijnen en snijd het daarna uit één stuk berkenmultiplex, zodat de mountainlijn en de letters aan elkaar vastzitten. Dat is puzzelen: elk los eilandje moet ergens aan vastgemaakt worden, anders valt het er letterlijk uit.

Waarom ik voor blank hout kies

Blank hout heeft iets natuurlijks, wat deze mevrouw graag wilde. Wil je meer contrast, dan kan ik hem wit lakken of in een kleur uit jullie uitnodiging, maar negen van de tien keer kiezen mensen uiteindelijk toch voor het hout zelf.

Ook praktisch: hout weegt bijna niets. De twee pinnen zakken zonder moeite in de bovenste laag, en zelfs een luchtige taart houdt het overeind. Ik maak de pinnen wat langer dan strikt nodig, zodat de bakker zelf kan bepalen hoe diep hij hem zet.

Wat ik nodig heb van jou

Jouw gedachtes en jouw idee, eventueel een voorbeeld van waar dan ook. Jullie namen of de tekst die je erop wilt, de diameter van de bovenste taartlaag, en één of twee dingen die typisch jullie zijn. Een hond. Een zeilboot. De skyline van de stad waar jullie elkaar tegenkwamen.

Daarna stuur ik een voorbeeld en pas als jij ja zegt gaat het hout de machine in. Meestal zijn we in twee rondjes klaar, en die rondjes zijn het leukste deel van mijn werk.

En daarna?

Was hem af, laat hem drogen en zet hem in de boekenkast. Ik ken mensen die hun topper in de kast zetten als aandenken. Twintig minuten op een taart, jaren op een plank. Dat is precies waarom ik dit maak, voor de blijvende herinnering.